Seeds for a happy planet

Ik kom net terug van ongeveer anderhalf uur samen voorbereiden. (is ondertussen wel een weekje geleden!) Het is een opdracht die alleen aan mij was gevraagd, maar aangezien het thema Co-creatie is, wou ik de daad bij het woord voegen en het co-creëren samen met iemand anders.

In onze afsluiting zei Stien dat een klein stemmetje in haar zich afvroeg of ze nu echt niks unieks had bijgedragen. Eigenlijk niet, neen. En mijn kleine stemmetje zou dan kunnen besluiten: Zie je wel, ik kan het ook alleen! Maar met kleine stemmetjes kan je niet co-creëren, alleen maar iets herhalen van het verleden.

Toch was dit waardevol, ook al om mekaar beter te leren kennen, tijdens de lunch wat bij te praten en zo de vriendschap te laten verdiepen. Wat er ook goed was, is het samen invoelen van wat er werkelijk gaande is. Invoelen, aanvoelen van het energetische veld – subtiel waarnemen noem ik dat tegenwoordig. En dan is het mooi om vast te stellen dat we dezelfde dingen waarnemen. Ook betreft de aanpak ging ons aanvoelen in dezelfde richting en voel ik me gesterkt in het idee om zeker geen expert-die-het-allemaal-weet te spelen; wat misschien wel verwacht wordt; en ook niet om de hele dag te faciliteren. Het zal erom gaan hun gezamenlijke proces zodanig te hosten (we hebben het opgegeven om naar een Nederlandse vertaling van dit woord te zoeken, maar we wachten gewoon tot dat hosten in de dikke Van Dale wordt opgenomen!) dat ze in de ervaring leren wat co-creatie werkelijk kan zijn en wat de rol van de leider/host hierin kan zijn.

In een boek dat stilaan gestalte krijgt, noem ik ‘je laten dragen door een groep’ als één van de noodzakelijke voorwaarden om tot een diepgaande co-creatie te komen. Mijn collega vragen om in deze voorbereiding mee te kijken, is persoonlijk weer een stapje in de goeie richting…

In de toekomst wil ik een aparte blog maken voor de Nederlandstalige verhalen… nog even wachten…

Jammer dat ik er nu pas van hoor, maar in Genk is een geweldig project aan de gang! Ik heb er pas vandaag van gehoord, maar wil het toch kenbaar maken aan alle Vlamingen die deze blog lezen.
Het project loopt in Genk en zet een veertigtal mensen in, die eerst een training kregen in communicatie en het zijn deze mensen die allerlei gesprekken gaan voeren, gewoon met de mensen die ze tegenkomen.

Zoals Stien schrijft in hun blog: “Niet zomaar het zoveelste inspraakproces, maar een wervelende spiraal van mensen uit alle hoeken van de samenleving die houden van hun stad en zin hebben om andere mensen in beweging te brengen.”

Dat is de echte Art of Hosting spirit – mensen brengen tot zelf-organisatie, en niet over hun hoofden heen. Ik ben zeer blij te horen dat er initiatieven als dit lopen in Vlaanderen! Moest jij er nog andere kennen, laat het aub weten!
Bedankt!

Deze namiddag was het tijd om eens iets praktisch te doen, om aan de lijve te ervaren.
Allemaal de wei op… neem een voorwerp mee waar je op kan staan… en zoek je unieke plekje op…

Mensen waaieren uit, dicht aan het water, aan de muur, in het midden… dan de opdracht om de aanwezige collectieve intelligentie te gebruiken om een gezamenlijk opdracht uit te oefenen: allemaal je plekje vinden maar met blinddoek op!

Wat een opdracht, en wat een leerervaring!

Hier een deel van de oogst:
-    Er was meer nood geweest aan een cirkel, aan reflectie vooraf. In plaats van allemaal in de actie te gaan en onder de tijdsdruk te gaan handelen.
-    Er was te weinig aandacht voor de moeilijkste schakel.
-    Er was veel vertrouwen en er was veel zorg voor mekaar.
-    Er was meer terugkoppeling nodig, meer verbinding tussen de onderdelen
-    Deze onderdelen, elk teampje dat onstond, kreeg een eigen cultuur en een eigen realiteit.
-    Belangrijk is eerst jezelf te hosten, dan pas kan een echte gerichtheid op het geheel ontstaan.

Het lijken ‘gewone’ dingen, maar ze zijn ook oh zo belangrijk! Zeker en vast als we oplossingen moeten vinden voor deze complexe tijden.

Het was een zeer volle dag, met heel veel input, vele vragen, vele gesprekken… maar goed en boeiend. Relaties vormen zich, mensen leren, frankskes vallen…

Donderdag – onze tweede dag in de Art of Hosting training – met het thema van Ver-beeld-ing. Gisteren startten we met de Ver-wonder-ing en morgen gaan we door met Werk-elijkheid.

Een opening… een voorwerp…
Voelen, ervaren, met open aandacht waarnemen…
Ruiken … en proeven…
Slikken…
Een rozijn.

Vraag: Als verbeelding aan de macht is in Vlaanderen, wat gebeurt er dan?

Als Vlamingen kwamen we traag op gang, maar de diepgang van de gesprekken was er zeker niet minder om.

Een bloemlezing

Metamorfose…
Het is niet wat het is, het kan in VRAAG worden gesteld.

Het hosten van de vragen…

De spreekwoordelijke box… een poging tot betekenis maken,
Samen betekenis afchecken
Zien we dezelfde realiteit?
Out of the box
Het leven zijn gang laten gaan

De feitelijkheid van het samen op deze grond te wonen en te leven – dit Vlaanderen – niet oude ideeën erover

Wat heeft je geraakt?
Wat zien we nu bij mekaar komen?

Individuele expressie.. vrolijke kleuren… schoonheid
Het inspirerende… geen vaste structuur
De levensstroom die door alles heen gaat.

De ver-beeld-ing blijft gehoorzaam aan de ver-wonder-ing. Het beeld mag sterven… de verwondering aan de macht, de verbeelding om ze tot expressie te brengen,
Verwondering komt uit het leven…

Vlaanderen is waar we nu leven…
We zetten onze levensvreugde niet vast in een bekende doos.
Wat als we het leven er doorheen laten stromen?

VERWONDEREND VLAANDEREN

Ik leef hier – op deze grond – naast mijn buurman
Verwonderd?
Verwonderend?

Verwondering is drager van het potentieel.

Prettig gestoorde verwarring…
Zoektochten

Kleine en grote verwonde”ring
Niet los van mekaar

Zijn – samen – nu – uniek

Bijna iedereen kan omvallen
Uit mijn hoofd vallen

Stroom zorgt voor drang
Drang laten gebeuren in een licht
Stroom is beweging

Apoligies for my English readers, but we started yesterday our very first Art of Hosting in Dutch; in Flanders. Might seem like a small event, 15 participants and 4 hosts, but to me it is quite meaningful… I have hold the possibility for many years, now it is here, happening!

Vandaag zijn we begonnen met een eerste Art of Hosting in het Nederlands. Een Vlaams avontuur, vier Vlaamse trainers/hosts/gastheren-vrouw…

Al in het eerste gesprek – een World Café rond de vraag van Wat brengt je hier? – kwam er ontroering in mij op… Er zit diepgang in deze groep, en een hoop intelligentie. Mijn hart lijkt te klein om te bevatten wat er hier gaat geboren worden. Maar ik moet het niet bevatten, het mag gewoon stromen…

Uit onze eerste cirkel na de pauze:

Een punt voorbij het spreken
En daarin gaan staan
voorbij ‘een mening hebben’
tussen de regels…

persoonlijke missie en talent komt samen
hoe wordt 1 +1 = 3?
En tegelijk uw plek innemen?

Een roffel
Vreugde dat mensen bij mekaar willen komen – ook al begrijpen ze het niet – maar het willen laten gebeuren

Ik voel een urgentie die vanuit rust ademt

Ieder heeft een eigenheid, iets unieks
Van daaruit kunnen we een veld creëren
Waarin ieder geraakt wordt

Feest van verwondering over de aanwezige kwaliteiten

Ik proef een diep verlangen naar verbinding met een groter geheel
Het comfort van de kleine, bekende kring en de spanning van de grotere kring

Een actief wachten op wat gaat komen

Verhalen… van vroeger, van nu, van morgen…
De relaties mogen nog geboren worden
We zijn nieuwsgierig naar ons verhaal – het wacht op ons. Ieder heeft een draad in het weefsel… in het midden ontstaat ons verhaal

Blije veelkleurigheid
Kleuren die willen samenkomen in een schilderij
Dat iets wil vertellen
Het is om van te genieten
Samen willen schilderen met mooie, blije kleuren

Een zoektocht naar betekenis, naar geluk
Het schilderij geeft hoop

Behoefte aan stilte en alleen-zijn
Parole, parole, parole…
Kijken, horen, voelen

Een delen van ontevredenheid, een zoektocht

Lef! Samen lef opbouwen!
Hoe weven we het lege canvas waarop we samen schilderen?

Verbinding
Van ik naar het collectieve
Open voor mogelijkheden

Ik zie een cirkel van mensen die zich – met hun kwaliteiten – willen verbinden in een proces in  het kader van een hoger plan

Kwaliteiten van de Vlamingen, ze zijn kort en bondig én heel poëtisch
Misschien is het belangrijk hoe we het schilderij samen maken

Het was tijd om naar hier te komen, de mensen zijn hier helemaal en niet in stukken gekapt

Gaan kijken in den hof, daar begint het!

Enorme diversiteit
laat komen wat komt

Sorry if you don’t understand Dutch… this blogposts announces the start of ’something’ that is called ‘Levend Vlaanderen’; in translation it says ‘Flanders alive’. Whenever we have a separate blog it will move there!

We zijn begonnen. Met zes rond de tafel, in één van de verbouwde stallen van de Koningsmolen. We willen iets op gang brengen in Vlaanderen.
Levend Vlaanderen

Onze focus is niet wat er mis loopt, maar we richten ons op wat er mogelijk is. Hoeveel mensen zijn er niet bezig om op de één of andere manier het leven voor henzelf en ook voor enkele anderen beter te maken?
Levend Vlaanderen

Vooralsnog is er geen plan, wel de intentie om te verbinden. Mensen verbinden. Gemeenschappen verbinden. Sectoren verbinden. Allemaal ten dienste van het leven, ons leven, hier in Vlaanderen. Ook de intentie om te ont-dekken, om te laten ont-vouwen, te laten ontplooien.
Levend Vlaanderen

De diversiteit was dadelijks aan de orde, komende uit al die verschillende sectoren met hun eigen taal, hun eigen gevoeligheden. Maar wat een rijkdom, wat een palet aan mogelijkheden! Wat wordt mogelijk als we dat samen inzetten en hier lokaal verankeren?
Levend Vlaanderen

We kijken niet in ‘probleem en oplossing’, maar we willen ons verbinden met het leven, dat alsmaar doorgaat. Een leven dat betekenisvol is en dat ook plezier geeft! Kan Vlaanderen een levende, bruisende regio worden als inspirerend voorbeeld in een Europa van de regio’s?

Wij zijn enthousiast en gaan door.
U hoort nog van ons.
Levend Vlaanderen