Archive for February, 2009

Wij in de wei

Thursday, February 19th, 2009

Deze namiddag was het tijd om eens iets praktisch te doen, om aan de lijve te ervaren.
Allemaal de wei op… neem een voorwerp mee waar je op kan staan… en zoek je unieke plekje op…

Mensen waaieren uit, dicht aan het water, aan de muur, in het midden… dan de opdracht om de aanwezige collectieve intelligentie te gebruiken om een gezamenlijk opdracht uit te oefenen: allemaal je plekje vinden maar met blinddoek op!

Wat een opdracht, en wat een leerervaring!

Hier een deel van de oogst:
–    Er was meer nood geweest aan een cirkel, aan reflectie vooraf. In plaats van allemaal in de actie te gaan en onder de tijdsdruk te gaan handelen.
–    Er was te weinig aandacht voor de moeilijkste schakel.
–    Er was veel vertrouwen en er was veel zorg voor mekaar.
–    Er was meer terugkoppeling nodig, meer verbinding tussen de onderdelen
–    Deze onderdelen, elk teampje dat onstond, kreeg een eigen cultuur en een eigen realiteit.
–    Belangrijk is eerst jezelf te hosten, dan pas kan een echte gerichtheid op het geheel ontstaan.

Het lijken ‘gewone’ dingen, maar ze zijn ook oh zo belangrijk! Zeker en vast als we oplossingen moeten vinden voor deze complexe tijden.

Het was een zeer volle dag, met heel veel input, vele vragen, vele gesprekken… maar goed en boeiend. Relaties vormen zich, mensen leren, frankskes vallen…

Verwonderend Vlaanderen

Thursday, February 19th, 2009

Donderdag – onze tweede dag in de Art of Hosting training – met het thema van Ver-beeld-ing. Gisteren startten we met de Ver-wonder-ing en morgen gaan we door met Werk-elijkheid.

Een opening… een voorwerp…
Voelen, ervaren, met open aandacht waarnemen…
Ruiken … en proeven…
Slikken…
Een rozijn.

Vraag: Als verbeelding aan de macht is in Vlaanderen, wat gebeurt er dan?

Als Vlamingen kwamen we traag op gang, maar de diepgang van de gesprekken was er zeker niet minder om.

Een bloemlezing

Metamorfose…
Het is niet wat het is, het kan in VRAAG worden gesteld.

Het hosten van de vragen…

De spreekwoordelijke box… een poging tot betekenis maken,
Samen betekenis afchecken
Zien we dezelfde realiteit?
Out of the box
Het leven zijn gang laten gaan

De feitelijkheid van het samen op deze grond te wonen en te leven – dit Vlaanderen – niet oude ideeën erover

Wat heeft je geraakt?
Wat zien we nu bij mekaar komen?

Individuele expressie.. vrolijke kleuren… schoonheid
Het inspirerende… geen vaste structuur
De levensstroom die door alles heen gaat.

De ver-beeld-ing blijft gehoorzaam aan de ver-wonder-ing. Het beeld mag sterven… de verwondering aan de macht, de verbeelding om ze tot expressie te brengen,
Verwondering komt uit het leven…

Vlaanderen is waar we nu leven…
We zetten onze levensvreugde niet vast in een bekende doos.
Wat als we het leven er doorheen laten stromen?

VERWONDEREND VLAANDEREN

Ik leef hier – op deze grond – naast mijn buurman
Verwonderd?
Verwonderend?

Verwondering is drager van het potentieel.

Prettig gestoorde verwarring…
Zoektochten

Kleine en grote verwonde”ring
Niet los van mekaar

Zijn – samen – nu – uniek

Bijna iedereen kan omvallen
Uit mijn hoofd vallen

Stroom zorgt voor drang
Drang laten gebeuren in een licht
Stroom is beweging

Eerste dag van de Vlaamse Art of Hosting

Thursday, February 19th, 2009

Apoligies for my English readers, but we started yesterday our very first Art of Hosting in Dutch; in Flanders. Might seem like a small event, 15 participants and 4 hosts, but to me it is quite meaningful… I have hold the possibility for many years, now it is here, happening!

Vandaag zijn we begonnen met een eerste Art of Hosting in het Nederlands. Een Vlaams avontuur, vier Vlaamse trainers/hosts/gastheren-vrouw…

Al in het eerste gesprek – een World Café rond de vraag van Wat brengt je hier? – kwam er ontroering in mij op… Er zit diepgang in deze groep, en een hoop intelligentie. Mijn hart lijkt te klein om te bevatten wat er hier gaat geboren worden. Maar ik moet het niet bevatten, het mag gewoon stromen…

Uit onze eerste cirkel na de pauze:

Een punt voorbij het spreken
En daarin gaan staan
voorbij ‘een mening hebben’
tussen de regels…

persoonlijke missie en talent komt samen
hoe wordt 1 +1 = 3?
En tegelijk uw plek innemen?

Een roffel
Vreugde dat mensen bij mekaar willen komen – ook al begrijpen ze het niet – maar het willen laten gebeuren

Ik voel een urgentie die vanuit rust ademt

Ieder heeft een eigenheid, iets unieks
Van daaruit kunnen we een veld creëren
Waarin ieder geraakt wordt

Feest van verwondering over de aanwezige kwaliteiten

Ik proef een diep verlangen naar verbinding met een groter geheel
Het comfort van de kleine, bekende kring en de spanning van de grotere kring

Een actief wachten op wat gaat komen

Verhalen… van vroeger, van nu, van morgen…
De relaties mogen nog geboren worden
We zijn nieuwsgierig naar ons verhaal – het wacht op ons. Ieder heeft een draad in het weefsel… in het midden ontstaat ons verhaal

Blije veelkleurigheid
Kleuren die willen samenkomen in een schilderij
Dat iets wil vertellen
Het is om van te genieten
Samen willen schilderen met mooie, blije kleuren

Een zoektocht naar betekenis, naar geluk
Het schilderij geeft hoop

Behoefte aan stilte en alleen-zijn
Parole, parole, parole…
Kijken, horen, voelen

Een delen van ontevredenheid, een zoektocht

Lef! Samen lef opbouwen!
Hoe weven we het lege canvas waarop we samen schilderen?

Verbinding
Van ik naar het collectieve
Open voor mogelijkheden

Ik zie een cirkel van mensen die zich – met hun kwaliteiten – willen verbinden in een proces in  het kader van een hoger plan

Kwaliteiten van de Vlamingen, ze zijn kort en bondig én heel poëtisch
Misschien is het belangrijk hoe we het schilderij samen maken

Het was tijd om naar hier te komen, de mensen zijn hier helemaal en niet in stukken gekapt

Gaan kijken in den hof, daar begint het!

Enorme diversiteit
laat komen wat komt

Ongoing spiral between Holding Space and Staying in Inquiry

Monday, February 9th, 2009

Just before lunch, on Saturday, the second day in our gathering Women Moving the Edge, my impulse was to speak about emptiness, speak about naming the feminine as ‘just being’. To me these are not the right words for what we are actually doing. It can be named more precise and explicit. And this has been my journey since a long time.
The so-called ‘emptiness’ is the holding space of the potential; indeed like a womb. It is an open space with no-thing in it, but it is a space that is ready to be of service to let new life unfold.
The ‘just being’ is like being pregnant. There isn’t much you can ‘do’ while being pregnant, but still a lot is happening! But the act of giving attention and care has value and importance.
Holding space – beyond being pregnant – is to be understood as holding space for your children to grow up. You want to support them so that they become their true self; you are holding space for that potential, although you don’t know what kind of person they are going to become.

This all let me to explaining more of my model and what holding space has to do with finding the right question and embracing a bigger complexity. Here is what I wrote on it earlier:
“At some point in our inquiry, it occurred to me to wonder why we (women) were always speaking about Source, and not about Spirit. It seemed obvious to us women that holding space had to do with Source, not with Spirit. But why? It got me thinking.

IMG_2762

Following some impactful physical/energetic experiences, I realised that – for me – holding space is something that happens in my body. I don’t ‘do’ it, rather, it happens through me. It is as if my body is a vessel, through which I am able to hold space for potential to unfold. We are familiar with this idea of ‘potential unfolding’ when we think about raising our children. But now we were applying it to groups and organisations. Is it always future oriented? Again: why Source and not Spirit?

The more I contemplated it, the clearer it got. To my sensing, Spirit comes – somehow – from above, from somewhere away from here, while Source seems to be accessible from somewhere deep within. Source is like a seed, it holds potential, which can unfold into manifestation. But the full picture needed to include Spirit. So what was that about? What did it have to do with manifestation?

IMG_2763

In my daily life, I understand Spirit as asking for distance, reflection, talking about, concepts… very different from potential! Spirit has focus and clarity. It seemed to me that the translation of Spirit into ‘the future that wants to emerge through us’ was to stay in the inquiry, to keep the questions open. It is the intention that some innovation will become possible.

Wasn’t that a beautiful couple: Holding Space for Potential to Manifest and Staying in Inquiry to discover new patterns? Isn’t the synergy of these two what we desperately need in our complex world with it’s huge challenges?”

Since I wrote this piece there is more to this model. In a conversation with Maria Scordialou, Sarah Whiteley and Judy Wallace, as preparation for our upcoming program The Edge of Collective Sourcing, we saw a new aspect in this model. This is what we saw:
Ongoing spiral between Holding Space and Staying in Inquiry creates New Wisdom
We realized the ongoing dynamic  – like a spiral going back and forth – between the level or depth of Sourcing and the level or depth/height of Awareness or Spirit.
The depth of the potential can only become accessible for manifestation and action when we are equally able to become aware of the intention or the clear purpose. This explains us the importance of finding the good guiding question(s). If our question comes from a higher level of awareness it will invite in a deeper possibility of sourcing. In this widened field of wisdom, through many cycles, new wisdom can be generated.

Embracing more Complexity

Related with this – and drawing it in the model – we realize that this dance between both poles in the spiral also relates to widening our reach in the manifest. The depth of sourcing and the height of the intention make sure that we can embrace more of the whole, which is so needed in dealing with the challenges of our time. “

Many of the participants were very happy to get this framework and to see their own role in holding the new paradigm. One participant said: “There is wholeness in the model. It is like an egg.”

What is the feminine?

Monday, February 9th, 2009

Different than what I planned, but one week after we finished the fifth iteration of Women Moving the Edge I still find value in writing down the words that struck me, the new wise insights I got in the process.
The following words – pieces of sentences – should be read like a poem, with attention for the deeper meaning they carry. These are the words I noted down on Saturday morning (Jan 31), our first session after the welcome and check-in of the night before.

IMG_2773

our emptiness
our silence
is not ‘absence of’
it is huge
it has meaning
it touches me
My whole solar plexus is expanding.
There is incredible strength
it can move mountains
it comes from within.

We make something to hold something else.

When I sense into the center, it feels as if we are pregnant.
What are the conditions that enable a fruitful pregnancy?
Being pregnant is about being. You can’t rush it.
Lying in bed was ‘doing something’.

Do I make sense when I am ‘useless’?
It is OK when it is related to others.

Being pregnant, my body knew exactly what to do! It taught me! It was making some magic. How subtle it is to let your body teach you!

We can be pregnant of so many things!

It was the process of what was to come.
The body knows.
Now – Here – This.

The emptiness has meaning.
The house and the walls are there to share with each other.

I am curious…
The way of our body…
My body wants to be touched.

The nothing is full of something.
I love to be in the silence with you.
I love when we slow down.
A golden silence.

When we slow down, we go down. And what becomes possible is joy!
“And she gave him her joy at what he had created.”

The feminine has been on a long journey. What is the feminine?

When Shekinah comes back the 23rd letter will appear.
The holding has value.
I named it and claimed it.
Shekinah is back.

IMG_2748

The feminine is bonding together… weaving under and over… to create a beautiful piece.
Perchta, the Goddess of Weaving and Knitting…

If we can’t name it, how can they know? I can’t be pregnant without his seed.
“… she lived with him and gave Form to his creative Word”
We can’t blame them for not seeing it.
Men are happy to take care of women being pregnant.
Holding space for our own femininity.

You are pregnant or not; you can’t be a little bit pregnant! We can’t be a little bit feminine.

So positive.
So much potential.

Either you give us the stage, or we take it! Dancing, singing, joy, little stories, jokes…
We are in separate cars on the same road.
Nobody is to blame, not myself, not the men, nobody. Honoring instead of blaming.

IMAGINE   CREATE   INNOVATE

Our attempts for innovation are welcome!

Start of Women Moving the Edge 5

Monday, February 2nd, 2009

Inspiration

Thirty spokes are joined together in a wheel,
but it is the center hole
that allows the wheel to function.

We mold clay into a pot,
but it is the emptiness inside
that makes the vessel useful.

We fashion wood for a house,
but it is the emptiness inside
that makes it livable.

We work with the substantial,
but the emptiness is what we use.
Tao Te Ching: (part of) Chapter 11

IMG_2769

More Inspiration
“When God created the World, he was not alone. Sophia – Wisdom – the feminine Principle – was with him, lived with him and gave Form to his creative Word. And she gave him her joy at what he had created.”
Gerard Bodifée

Our Guiding Question
When we fully name, claim and live as the feminine,
Individually and collectively
In service of the whole
What becomes possible in our world?

We started yesterday with the fifth Women Moving the Edge. We had one day and a half preparation with our hosting team before. One of my big realizations – when being in a collective presence and sourcing energy – was that science and knowledge has evolved over time (as we all know), but that inner wisdom has been evolving too. The inner wisdom that we can access now isn’t the same anymore than during the times of the priestesses of Avalon. It has evolved, we evolved it, it evolved us. We are evolving the Earth – the whole of its system – as much with science as with wisdom.